Terug naar het begin

Na mijn bezoek aan de Vrsic pas en Kransjka Gora, hoorde ik dat de Karawankentunnel in Oostenrijk gedeeltelijk gesloten was wegens werken en 's avonds volledig vanaf 20u tot 7u 's morgens.   Dat verklaarde meteen waarom er in Jesenice een gigantische file stond.
De terugreis begon dus met een kleine omweg via Tarvisio. Zo kan ik zeggen dat ik op mijn reis ook in Ialië ben geweest.
De rest van de dag was auto rijden en genieten van het berglandschap in Oostenrijk en Duitsland. Ik kwam aan in Gasthof Rössle in Westheim rond 20u.  Ik had het hotel op goed geluk,  samen met nog 2 andere, via internet in Slovenië opgezocht.
Het hotel wordt al 32 jaar gerund door een koppel in een gemoedelijke open gastvrijheid.
Morgen zijn we terug in der Heimat en starten de andere dingen des levens.

Het dak van de wereld via de Vrsic pas

Het duurde tot 14u vooraleer de weergoden beslisten dat de zon vandaag (25/9) ook mocht meedoen.
Ik was feitelijk van plan om enkel een bezoekje te brengen aan Kransjska Gora, daar inkopen te doen en er verder een luilekkerdag van te maken.  Tot ik de wegwijzer naar de Vrsic pas zag. Ik herinnerde mij dat een medekampeerder daar vol lof over was en volgde de aanwijzingen.  
Het mondde uit in een van de mooiste momenten van deze reis.  Het dak van de wereld ligt op 1611 meter temidden de wolken.  Halverwege de tocht naar boven staat een kapel, gebouwd door russche krijgsgevangenen ter nagedachtenis van hun overleden kameraden tijdens de tweede wereldoorlog.
Ik laat de beelden voor zichzelf spreken, die zeggen meer dan zelfs ik kan beschrijven.

Dak van de wereld

Berg 1

Berg 2

Beneden 1

Beneden 2

Russische kapel

Achter the fall

Beste vrienden het regent onafgebroken en ik heb me dus beziggehouden met het zoeken naar een foto van de achterzijde van de Slap Pericnik, bij deze :

Achterzijde Pericnik waterval

Als het stopt met regenen dan probeer ik een waterig bezoek te brengen aan Kranjska Gora. Tot later.

Een waterige dag

Vandaag was het een natte dag.  Ik heb me bezig gehouden met het bezoeken van watervallen en meren.
Slow starter als ik ben, doe ik eerst inkopen om dan ontbijt te laten overgaan in brunch.  Afwas doen, rommel in auto en caravan opruimen. Hoe slaag ik daar toch in om de boel voortdurend door elkaar te halen ?  Dat wordt vanavond een Rodinmoment.

Op naar de eerste waterval : de Pericnik waterval. (52 m)  Ik moest er wel 30 min voor klimmen langs smalle bospaadjes vooraleer ik de Pericnik in alle glorie mocht aanschouwen. Leuk hier is dat je ook achter de waterval kan stappen.  Ik werd er wel nat van en kan jullie van de achterzijde geen beeld geven, omdat ik mijn mobiel in de auto was vergeten.  De voorzijde, aan het begin van de wandeling ziet er zo uit :

Pericnik waterval

Na wat uitblazen op naar de volgende nattigheid : Slap Savica. Die waterval ligt 57 km verder.  Heb ik, eerlijk is eerlijk, met de auto gedaan.  Daarna een half uur stappen door het bos met ellenlange trappen om op het einde het schitterend uitzicht op de Savica waterval als beloning te krijgen :

Slap Savica en slappe ik

De trappentocht

Uitzicht aan slap Savica
Stukje meer van Bohinj

Ruw gebied

Laatste etappe voor vandaag : meer van Bohinj.
Bohinj ligt ongeveer 21 km van Bled (zie blogbericht : Het meer van Bled) Het meer is veel groter, minder toeristisch en er is geen rondgang voorzien. Het heeft wel een majestueuze aanblik :

Meer van Bohinj

Majestueus meer Bohinj

Op die manier is het plots 18u30 en ik wil vanavond nog koken.
Menu :
- Suho rdece vino "Izbrani teran"
- Cevapcici - zaru jajcevcev - kuhan krompir
- cokolada sladica
- kava

Dank voor het volgen en tot schrijfs.

Van Karst naar Julijske Alpe

Vandaag was een autodag. Rijden van Vrhpolje naar Dovje in een prachtig landschap. Ik wist niet waar eerst kijken en er moet natuurlijk ook nog op de weg worden gelet. In ieder geval zo ziet het er soms uit :

Tussen Vrhpolje en Dovje

Na wat vragen en zoeken - waarbij onze stuurvaardigheid met caravan (dank aan leermeester Christoph) danig op de proef werd gesteld - arriveren we op camping Kamne in Dovje.  En zo ziet het er uit als ik naar buiten kijk :

Voor de mensen die willen afkomen. Dovje ligt op 1235 km van Marke en je bent er in ongeveer 12 uren.  Ik zal hier nog zijn tot vrijdag en er is plaats voor 2 personen in mijn caravan.  Er is wel nog veel accomodatie op de camping.
Voor de durvende liefhebbers : dobrodosli.

Van kwik en kasteel

De kwikmijn in Indrija behoort sedert 2012 tot het Unesco werelderfgoed en je zou dus denken dat een dergelijke bezienswaardigheid goed is aangegeven. Niets is minder waar.
Enkele engelssprekende Slovenen later stond ik voor de mijn : Antonijev Rov.  Een volgende rondleiding begon pas om 15u00.
Ik had dus anderhalf uur de tijd om de plaatselijke lekkernij uit te testen : zlikrofi. Een soort tortellini die wordt gevuld met aardappel en geserveerd met saus naar keuze (champignonsaus, kaassaus, ...) En wat hebben we vandaag geleerd : pasta en aardappel(puree) zijn perfect combineerbaar in een hap.
De 2 uren durende tocht in de kwikmijn was best interessant.   Ik heb heel wat opgestoken over kompels, kwik en allerhande graafmethodes.  In het begin van de ontginning werkten de mensen nog - zonder enige bescherming - 12 uren per dag. Afdalen en stijgen (op ladders) met een olielamp werd niet als werktijd gezien.  De kompels moesten hun eigen kledij, zonder zakken, aanhebben. Dit om de veel voorkomende diefstal tegen te gaan.  Geleidelijk aan verbeterden de werkomstandigheden.  Er kwamen machines en de bescherming van de mijnwerkers werd gesofisticeerd.
De mijn werd in 1995 gesloten voornamelijk vanuit economische motieven.  Nu mag kwik niet meer worden opgehaald om milieu- en gezondheidsredenen.

Een mijngang

Zwoeg naar boven

Van Indrija naar het kasteel van Predjamski Grad.
Jammer genoeg konden we het kasteel alleen van buitenaf bewonderen want om 18u werd het slot gesloten.
Het kasteel is gedeeltelijk gebouwd in de rotswand en onderaan is er een grot.

Kasteel Predjamski Grad

Morgen pakken we onze koffers en caravan en rijden we naar Mojstrana voor het laatste deel van de vakantie.
Greetz

Tocht door de Karst

Een langzame start vandaag, alhoewel de klokken van het nabije kerkje vonden dat de gelovigen rond 6u30 wakker moesten.  De klok staat 20 min voor dus die zullen misbaar hebben gemaakt voor de mis van 7u.  Ik ben weer in slaap gevallen.  'The tolling of the iron bells' begon een uur later opnieuw, indringend trommelvliestrillend luid.
Rond 8u30 was ik dus op zoek naar de plaatselijk bakker in het nabije dorpje Vipasa. De oogst : bruin brood en 2 croissants met abrikozenjam gevonden in de lokale 'Mercator'.  Het was 'slow breakfast' met 'italian coffee' en menig overpeinzing.

Rond 11u op weg naar Stanjel en het kasteel. Dat was niet veel soeps. Enkel de buitenkant was kasteel, binnen waren een brasserie en een galerij gemaakt.

Kasteel Stanjel

Wel de moeite waard was een romaans huisje in bijna authentieke staat. In de vorige eeuwen was de ruimte duidelijk krapper bemeten dan nu.
Aangezien water in deze streek - al van oudsher - een kostbaar goedje is,  heeft deze daglonerswoning stenen dakgoten die leiden naar een waterput.  De mensen sliepen boven de dieren onder.  Hun lichaamswarmte diende als warmtebron, chauffage avant la lettre dus.

Romaans huisje

In de 'gallerija'  bezochten we nog een fotoexhibitie van Andrej Malnic (foto's van de Karst) en was ook het grafisch werk van Lojze Spacal best genietbaar.

Dan de hoofdschotel voor vandaag : Skocjanske jame.
We mochten er geen foto's nemen maar iedereen maakte onverdroten beeldjes achter de rug van de gids, die deed alsof ze niets merkte.
De grote zaal was onvoorstelbaar.  Er past een kathedraal in.  Ik dacht op dat moment : hetgeen wij doen als mens verdwijnt in de eindeloosheid.  Waar wij ons zorgen over maken in het hier-en-nu is oneindig minder dan een oogopslag van de tijd.

Folderbeeld grot Skocjan

Tempus fugit : de tocht had een stuk langer geduurd dan ik had ingeschat, dus bleef als alternatief Lipica : kweekstal van Lipizzaners. Toen ik daar aankwam was alles reeds dicht. Enkel een eenzame witte schimmel in de verte liet zich nog digitaliseren.

A poor lonesome lipizzaner

En dan was het tijd voor versterking van de echt inwendige mens.

Terloops van het weerfront : de temperatuur was 24 graden na het optrekken van de ochtendnevel. Morgen schrijf ik jullie weer met meer ...

Culinair en pluviaal intermezzo

Gisteren op de vismarkt in Rovinj nog een verse barbeel gekocht om klaar te maken met piepertjes en 'salade vert'.  Eenvoudig vers en lekker.

Vismarkt Rovinj

Het bleef maar gieten in Rovinj dus besliste ik om de terugweg aan te vatten.  Laat ons hout vasthouden : het opzetten (altijd met hulp vriendelijke mensen) en opplooien gaan voortdurend makkelijker.
Wat browsen op het goeie ouwe net toont mij een mini-camping in Vhropolje.(Slovenië) Een campingkje in de bergen en zoals je kan merken met een magnifiek uitzicht.  Voorlopig staan er : 1 tent en mijn caravan.   Ik kreeg van de gastvrouw als welkomstgeschenk : een karafje van hun huiswijn, brood en sloveense ham.  Waarschijnlijk nog een overblijfsel van het delen van zout en brood om de vreemdeling duidelijk te maken dat hij een deel van de gemeenschap mocht zijn.
Morgen een bezoek aan de grotten van Skocjan , het kasteel van Postojna en het dorpje Stanjel, dat tijdens de oorlog bijna met de grond is gelijk gemaakt.

Als je na het lezen van deze blog honger mocht hebben : dobar tek.

Vhropolje : uitzicht aan ontbijt

Pula : il vaut la pein.

Twee dagen zonder internet op de camping in Rovinj.  Dus jullie krijgen eerst wat er nog in de pipeline zat : Pula & pictures.

Amfitheater & mijn vierwieler

Stadspoort Hercules

Forum : Augustustempel & stadhuis

Amfitheater overzijde

Inderdaad de moeite waard.
Een greep uit het moois.
Vooreerst het indrukwekkende amfitheater.  Mooi geconserveerd en weetje : feitelijk kan je de 40 kuna (€6) ingang sparen omdat het ganse complex ook van buiten te bezien is.  Je kan er helemaal rond stappen.
Op het 'FORUM' kan je dan onder het genot van een drankje, gelato of andere ondeugd de tempel van Augustus en het stadhuis bewonderen.
Om daarna verder te wandelen naar de Herculuspoort (beschermer van Pula), die vroeger 's avonds gesloten werd om het gespuis tegen te houden.
That's all folks for today. Tot volgs.

Porec en Vrsar : meer van het mooie zelfde

Beide havenstadjes doen feitelijk erg aan Rovinj denken. Een oude stad met een byzantijnse kerk op de heuvel. Een mooi zicht op de haven en diverse eilandjes beneden.  De nauwe schilderachtige straatjes van de binnenstad zijn druk bezet met restaurantjes, ijssalonnetjes, kunstgalerijtjes, ...
In Porec was vooral de 'Eufrazijeva bazilika' de 40 kuna ingang meer dan de moeite waard.
Vrasr verraste met de kerk van St Foska.  Het lokale 'wist je dat je' is : Casanova was hier 2 maal en heeft de nodige plaatselijke schonen veroverd.  Er is zelfs een uitzichtpunt naar de verleider genoemd.
Morgen proberen we Pula : een amfitheater is nooit weg.

St Foska in Vrsar

Eufrazijeva bazilika Porec

Casanova's vieuw point

Zicht vanuit haven Porec

Euphemia's nageslacht is tam.

Het feest van onze heilige was, op z'n zachtst gezegd, nogal pilaarbijterig.
Deze morgen was er een mis, die ik heb gemist omdat ik toen nog aan het ontbijt zat. Het is voor mij vakantie moet je weten.
De enige andere activiteiten waren een markt met allerlei prullen in de grotere straten en een kledijmarkt op een tweede gedeelte van de haven.  Vanavond was er vuurwerkje.  Altijd leuk voor onbewuste pyromane oerneigingen en -angsten.
Het weer was vandaag weer een meevaller : we noteerden 27 graden op de thermometer.
Morgen gaat mijn belangstelling naar Porec en Vrsar.

Kledijmarkt aan haven

Sfeerbeeld oude stad Rovinj

Rovinj : een Kroatisch Brugge

Ik kan juichen want de temperatuur steeg vandaag tot 27 graden.  Meer moet dat niet zijn.
Rovinj is inderdaad een zeer mooi stadje, dat weten ook de massa's toeristen en de lokale neringdoeners. Medio september is hier nog van alles te doen.
Naast rondslenteren aan de haven, de plaatselijke bezienswaardigheden bezoeken was er vanavond ook de 'Rovinjski festival vina'
Toerist en local zwermden door elkaar en overal zag je wijn in glazen walsen.  Er waren 32 stands en de winnaar was volgens mij een witte Malvazija San Tommaso uit Rovinj(Merlot). Ik heb de bodega al gevonden en ga morgen eens polsen naar de prijs.
Ter geruststelling : ik heb niet alle wijnen geproefd en er is veel wijn in de havengeul belandt.  Er was geen plaats om te spuwen.  De echte proever kon wel iedere maal aan een fonteintje zijn glas schoonspoelen, kwestie dat de chateaux migraine niet in mijn glas bleef hangen.  Ik ben dus in nuchtere toestand op de camping aangekomen.
Morgen is het feest van de Heilige Euphemia.  Eens kijken wat de nazaten van de dame in petto hebben. Tot de volgende.

Rovinj haven en St Euphemia

De wijnproeverij

Rovinj haven 's avonds

Studie van de blogfoto

De aanhouder wint en dus heb ik nu foto's op mijn blog. Het heeft wat grijze cellen gekost maar het werkt. Ik doe dus verder pogingen om jullie ook visueel te verwennen.  Hier alvast nog een beeldje van de alledaagse activiteiten. Of dat verwennerij is laat ik in het midden.

vidimo se

Rust en geniet

Vandaag rust-, lees- en genietdag.  Ook dat is vakantie natuurlijk. Ik heb echt genoten van mijn dagje aanlummelen. 
Morgen moet ik dringend was doen,  de caravan wat opruimen en organiseren. 
Blijven nog de voorbereidingen voor de uitstappen van maandag en volgende dagen.  
Er is het feest van de beschermheilige van Rovinj (heilige Eufemia)  met een grote markt en 's avonds vuurwerk. 
Op 16/9 een wijnproeverij van de voorbije oogst.  Op het plaatselijke plein zijn alle lokale wijnboeren met een stand vertegenwoordigd.  Je koopt een glas en mag dan van de wijnen van de laatste oogst proeven.  De chef van het restaurant hier gaf mij al wat advies betreffende een lokale bodega waar ik aan een schappelijke prijs een uitstekende wijn zou kunnen inslaan.
Morgen toch even vragen of er een  bus naar de festiviteiten rijdt.

Laku noć

Camping Ulika in Rovinj

Vandaag vlotjes van Plivice naar Rovinj gereden.   Het is de bedoeling dat ik hier minstens een week verblijf en naast Rovinj zelf uitstappen doe naar Pula, Porec, Parin, Umag, Ulm, enz...
De blog zal mijn ervaringen weergeven.
Twee vriendelijke receptionistes hebben mij geholpen de caravan op zijn plaats te zetten. Ulica is een mini-camping met 47 plaatsen. (Check it out op :
www.ulika-rovinj.com )
Vanavond trakteer ik mezelf in het restaurant van de camping.  Voor zover ik kan zien is de Kroatische keuken eerder eenvoudig en vetrijk.  Doet mij wat denken aan de duitse en oostenrijkse keuken.
Istrie is bezet geweest door de romeinen en na WO 1 door de Italianen. Ik hoop dat zich manifesteert in hun keuken.
Istrie zelf zou als wijnstreek kunnen wedijveren met de franse vignobles. Dat is iets wat ik proefondervindelijk zal moeten uittesten natuurlijk.
Nu ga ik vlug douchen en de culinaire proef op de som nemen. Tot blogs.

Plitvicer meren : een must

Jawel besten een must,zelfs in de gietende regen. Noach had in zijn tijd geen lap aan deze zondvloed maar toch waren de meren een fantastische ervaring.
Indien je reis een dezer jaren Kroatië aandoet, met stip in je agenda noteren. Ik kan mij de meren  nog vaag herinneren toen ik ze bezocht met bruine haren. Ook toen was het prachtig.
Vandaag was het prachtig dreigend. Een donkere staalgrijze lucht en snel schuimend neerstortend water. Mijn fotostudie van de blog schiet niet op maar ik doe mijn best, zodat ik jullie een sfeerbeeld kan meegeven.
Gezien de slechte weersomstandigheden zal ik morgen waarschijnlijk vertrekken naar Rovinj. Hopelijk zijn de weergoden mij daar gunstiger gezind.

Training en oefening in oriëntatie : naar de plitvice meren

Alles verliep vanmorgen min of meer vlotjes.  Helemaal alleen de caravan 3 maal bijna toegeplooid en weer opengezet omdat ik iets was vergeten. Jawel oefening baart kunst en langzamerhand wordt ik een bedachtzaam en geoefend man.
Toen ik bijna de grote tocht wou aanvatten maakt een aandachtige Sloveniër mij attent op het feit dat het voorste wieltje van mijn caravan moest worden opgetrokken. Ik heb de man uit de grond van mijn hart met alle mogelijke non-verbale uitingen bedankt.
Mijn (of beter Isabelles Gps) stuurde mij voortdurend naar de autostrade wat ik niet wilde.  Dus verder op de kaart gereden.  Op en neer, hard links en rechts. Ik heb op weggetjes gereden waar ik met mijn getrek net door kon.  Een goede oefening voor mijn stuurvaardigheid. Ik geraak zo tot net over de grens Slovenië Kroatië in Rinik en was toen totaal gedesoriënteerd.
Verder met de gps, die mij prompt via de autostrade naar Plitvice bracht.  Ik was tegen dan zo moe dat ik mevrouw de gps haar goesting heb laten doen.
Ondertussen was - en is het ook nu nog - voortdurend aan het regenen. Als het morgen nog even veel 'katten en honden' regent houd ik de meren voor bekeken.
Maar dat zien we morgen dan wel weer.

Ljubljana

Vandaag de hoofdstad van Slovenië.  Een stad die mij opzadelt met mixt feelings.
Er waren veel mooie dingen te zien maar ik kreeg een ietwat artificieel gevoel.  Alles lijkt een beetje te gemaakt, te opgedirkt.  De toeristische zaken zijn gericht op het commerciële.  Zo is het kasteel van Ljubljana omgeturnd in een brasserie,  restaurant, betalende uitzichttoren, betalende expositie,  ... Net ietsje 'des guten zoviel' naar mijn smaak.
Ik heb aan een kraampje (voor den toerist) wel lekkere gegrilde zeebaars gegeten met een eenvoudige aardappelsalade aan de schappelijke prijs van €10,20.
De regen begon toen ik Ljubljana verliet en nu is het bliksem en donder van de weergoden, die van oordeel zijn dat een toerist braaf moet zijn in zijn plooicaravanetje.
Morgen a new day en een nieuwe camping in de buurt van de Plivicer meren. Dat wordt dus vroeg opstaan .

Het meer van Bled

Vandaag uitgeslapen tot 9u en in voormiddag inkopen gedaan. Ik snap niets van het taaltje en de weg naar de supermarkt was een calvarietocht. Jongere mensen (what's in an age) spreken vlot engels en zijn dito gedienstig.
In de namiddag naar het wondermooie meer van Bled. Het is mooi langs alle kanten want ik ben er helemaal rond gelopen (8km schat ik) In het meer ligt een eilandje waar geliefden in de plaatselijke Mariakerk hun wensen vervult kunnen wensen. Ik zal dus nog eens moeten terugkomen.
De plaatselijke specialiteit is een soort crème cake die verrukkelijk smaakt met een cappuccino.
Morgen naar Ljubljana op stadsverkenning.  De weersvoorspelling ziet er wel minder uit.  Het zou wel eens Ljubljana in the rain kunnen worden.

Aangekomen Smlednik (bij Bled)

Na een lastige rit met 2 gigantische 'stau' om 19u aangekomen.  Ik ben na de douche opnieuw een proper man en reeds gezegend met een flesje van de lokale witte wijn 'Malvazija'. Mij wacht nog een uitstekend gebakken visje met aardappelsalade. Vanavond uitslapen en morgen de streek even verkennen. Bled staat zeker op het programma.  Waarom zijn de steren op vakantie altijd zo menigvuldig ook nu hier op het terras .  Waarschijnlijk omdat ze hier minder licht verspillen. Ligt daar een uitweg voor onze crisis ?  Daar is mijn visje met toebehoren.  Smakelijk en tot ziens
Hubert

We zijn aangekomen

Beste volgers en volgsters vanavond aangekomen in Hohenstadt (Duitsland) rond 20u30 na een lange en op het laatste lastige rit. Voornamelijk door het drukke verkeer.  Baas van de camping was zo vriendelijk mij te helpen opstellen.  Was gebeurd in 30 min. Die mens had ervaring en dat scheelt een slok op de borrel. Morgen naar Bled (Slovenië) Slaapwel iedereen en tot het volgende blogberichtje. Groetjes Hubert

We zijn vertrokken

Dikke 3 uren later dan voorzien maar de vakantie begint bij de start Tot later vanuit Hohenstadt Greetz Hubert

Zenuwen de dag voor vertrek

Vandaag de ganse dag geladen. Hoe meer plaats hoe meer ik meeneem. Enige restrictie is dus aangewezen.  Het blijft later natuurlijk een verrassing :Wat ben ik vergeten ? Vanavond op tijd slapen en morgen met fris hoofd rijden tot Hohenstadt tegen Stuttgart. See you

The making of

Na veel gesukkel eindelijk gevonden hoe ik een blog kan aanmaken.   Dit in voorbereiding van mijn reis naar Slovenië en Kroatie.  Kwestie dat belangstellenden kunnen volgen waar ik allemaal uithang en voor sommigen of ik nog geen ongelukken ben tegengekomen.
So far so good